Bob in Burundi – 5

IMG_0225Een rare dag,

Het was vandaag een rare dag, omdat we hebben gehoord dat er gisteren tijdens de training iets was gebeurd met de moeder van een speler. Zij is overleden, maar wij wisten toen nog niet hoe en wat.

Na het ontbijt hebben we even lekker bij en in het zwembad gezeten tot half elf. Daarna zijn we naar een bedrijf gereden dat Brarudi heet. Het is een dochtermaatschappij van Heineken en Coca-Cola. Daar aangekomen moesten we eerst door een beveiligingspoortje en we kregen een VIP-pasje.

IMG-20140610-WA0003Wij hebben toen twee gesprekken gevoerd met de directeur Brarudi en de directeur Verkoop van het bedrijf. Doel was om sponsoring en ondersteuning te krijgen voor het project dat Abega en mijn vader zijn begonnen een jaar geleden. Zonder te kijken naar afkomst of rijkdom, kinderen laten voetballen. Het project wil ze ook meer leren over voeding, gezondheid en milieubescherming. Het was volgens mij wel een goed gesprek want men wilde ons ondersteunen en volgende week volgt er een tweede gesprek.

Toen we daar klaar waren zijn we naar een kleine supermarkt gereden. Hier zie je dat je alleen de rijken naar een supermarkt kunnen gaan. Voor vier appels, een zakje crackers en doosje biscuitjes betaalden we bijna 20 euro !!! Belachelijk toch? Een potje Nutella kost daar 11 euro.

IMG_0193Terug bij het Hotel snel wat gegeten en ons omgekleed voor de tweede training.

Het was vandaag erg warm, terwijl de oefeningen nogal zwaar waren. Kunnen de spelers het wel aan? Nou dat kunnen ze zeker, want na de warming-up die ik moest verzorgen ging het licht bij mij wel even uit. De jongens werden getraind met coördinatie oefeningen en positiespel.

De speler, genaamd Mugisha, was er ook. Hij is 12 jaar en wilde ten koste van alles toch naar de training. Hij vertelde later dat hij dan even geen verdriet had.

Zijn moeder stierf 24 uur geleden tijdens het eten door een hartaanval. Tijdens de training is hij even apart genomen en heeft mijn vader getracht zijn pijn te verzachten, wat volgens mij bijna onmogelijk moet zijn voor een kind van 12 jaar. Met een aai over zijn bol, wat woorden en begrip tonen probeerde mijn vader hem steun te geven. Hij moest heel even huilen maar toen er een bal langs rolde wilde hij er meteen weer achteraan. Ik heb na de training nog even met Mugisha gevoetbald en hij is zo ontzettend goed, maar ook heel erg sterk in zijn denken. Heb veel respect voor hem.

IMG_0165Tijdens de training ben ik er wel achter gekomen dat voetballen in Burundi heel zwaar is. Het veld is slecht, de ballen oud en versleten en wat is het warm !

Na afloop heeft mijn vader de groep bij elkaar geroepen en een klein moment van stilte voor allemaal genomen. Na dat moment eindigden we met een een applaus uit respect voor anderen en kracht voor jezelf.

IMG_0212Vanavond in het hotel viel de stroom een aantal keren uit en het was pikkedonker. Mooi was het onweer dat verderop inde bergen van Kongo te zien was.

2 Comments

Fons-Anneke

14 juni 2014 at 9:08 pm

Wat een belevenis en wat een verdriet , en die jo gen gaat verder voetballen ook met jou . Mooi dat jullie even stilte en aandacht hebben gevraagd . Je leert veel en ziet iets van die cultuur . Dus weinig boterhammen met nutella .

    Bob

    20 juni 2014 at 11:00 am

    ja dat klopt heb ook veel geleerd deze 10 mooie dagen.
    nu je over chocoladepasta begint een pot kost ongeveer 10 euro….

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading cart ⌛️ ...